|
Standard rasy
|
|
Nazwa:
DOGO CANARIO - PIES KANARYJSKI inaczej PERRO DE PRESA CANARIO - KANARYJSKI PIES BOJOWY
Pochodzenie:
Wyspy Teneryfy i Gran Canarii
Użytkowość: W przeszłości pies bojowy, obecnie stróżujący
i obronny a także pomocnik przy wypasie bydła
Systematyka FCI: Grupa II, FCI 346, typ molosowate
Zastosowanie: Psy pilnujące, pracujące i
towarzyszące
Odporność na zimno: Bardzo dobra
Odporność na ciepło: Doskonała, chociaż nie zaleca się,
aby wiele godzin przebywał na otwartym słońcu
Adaptacja: Doskonała
Współżycie wśród rodziny: Doskonałe
Tolerancja: Za przyzwoleniem właściciela doskonale
akceptuje obcego i okazuje mu serdeczność, bez właściciela jest agresywny i
nieufny
Reakcja: Zawsze reaguje bardzo szybko, nieufny, może być
niebezpieczny
Pamięć: Doskonała
Węch: Doskonały
Psychika: Doskonała, bardzo zrównoważona i
opanowana
Warunki fizyczne: Doskonała harmonijna budowa o bardzo
dużej sile.
|
Wzorzec rasy
|
|
Wygląd ogólny
Pies średnich rozmiarów, eumetryczny, o prostym profilu i
proporcjonalnym wyglądzie, średniego kształtu, którego tułów jest dłuższy od
wysokości w kłębie. U samic ta cecha jest nieznacznie bardziej zaznaczona. Głowa
masywna o aspekcie kwadratowym i szerokiej czaszce.
Górne wargi pokrywają dolne z pewna wiotkoscia. Blony śluzowe
koloru czarnego. Zęby mocne o szerokiej bazie mocno osadzone blisko siebie w
dobrze rozwiniętej żuchwie. Zęby i zgryz są bardzo ważne w budowie tej rasy.
Zgryz nożycowy jest najbardziej pożądany, przodozgryz jest akceptowany do 3 mm,
kiedy dolne zęby dotykają górnych. Zgryz cęgowy jest tolerowany, ale nie
pożądany (słabszy chwyt, szybkie ścieranie).
Odległość między kłami ma być jak największa, lecz nie mogą
wystawać na zewnątrz. Oczy w kolorze kasztanowym, średniej wielkości, uszy
wysoko osadzone. Szyja cylindryczna mocno umięśniona i pokryta grubą, wiszącą,
elastyczną skórą. Lekko zarysowany drugi podbródek. Grzbiet prosty wznoszący się
w kierunku zadu. Szeroko osadzony ogon. Pierś szeroka i obszerna. Brzuch średnio
zebrany. Kończyny prostopadłe, umięśnione, słabo ukątowane.
Ważne proporcje:
Długość czaszki do długości pyska =6:4, długość tułowia = wysokości w kłębie +
10%. Obwód klatki piersiowej = wysokości w kłębie +1/4.
Charakter: Już sam jego
wygląd wskazuje na dużą sile. Groźne spojrzenie. Szczególnie obdarzony przez
naturę do pełnienia funkcji stróża i psa obronnego oraz do prowadzenia stad bydła.
Porywczy zwinny bojownik. Groźny głęboki głos. Jest łagodny i zacny wśród
swoich, a nieufny wobec obcych. Bardzo przywiązany i opiekuńczy w stosunku do
dzieci.
Głowa: Typ krótkogłowy
o tendencji sześcianu. Piramidalny kloc szeroki u nasady. Obniżenie
czołowo-nosowe nie jest nagle, ale jest wyraźnie zaznaczone.
Obszar czaszkowy: Luki
kości jarzmowej wyraźnie zaznaczone z dobrze rozwiniętymi mięśniami skroniowymi.
Obniżenie pomiędzy zatokami czołowymi zaznaczone, grzebień potyliczny słabo
zaznaczony.
Obszar twarzowy: Trufla
nos szeroki spigmetowany na czarno, dziurki szeroko otwarte. Wargi średniogrube
i mięsiste. Górna lekko zwisająca i w swoim połączeniu, widziana z przodu tworzy
odwrócone V. Kąciki warg są zawsze delikatnie wywinięte na zewnątrz. Błony
śluzowe są koloru ciemnego, chociaż może pojawić się ton różowaty, jednakże
ciemny jest kolorem pożądanym. Podniebienie z wyraźnym zblokowaniem w odcieniu
różowym.
Oczy: Lekko zaokrąglone
o szerokim rozstawieniu. Powieki pigmentowane na czarno. Kolor oscyluje pomiędzy
średnim a ciemnym brązem w zależności od umaszczenia.
Uszy: Wiszące, gdy są
całe o nagłym zrywie, średniej wielkości i wysokim osadzeniu. Zwijają się na
ogół w różę. Jeżeli są cięte stoją wprost lub półwyprostowane prezentując
trójkątny kształt. Mogą być niecięte
Szyja: Cylindryczna,
prosta, masywna i bardzo muskularna. Jest raczej krótka,a skóra na jej dolnym
brzegu jest luźna, co ma wpływ na tworzenie się drugiego podbródka średniej
wielkości. rednia długość od 18 do 20 cm.
Tułów: Wpisany w
prostokąt. Grzbiet stopniowo wzniesiony w kierunku zadu. Zad wyższy od kłębu o
1-1,5 cm.
Klatka piersiowa:
Szeroka i bardzo rozległa. Widziana od przodu powinna sięgać łokcia. Głębokość
klatki to 50% wysokości w kłębie. Żebra w kształcie ładnych łuków o strukturze
prawie cylindrycznej.
Zad: Szeroki i lekko
zaokrąglony, zwarty o lekko opadającej linii. Linia zadu wzniesiona pod katem 20
stopni.
Linia dolna: Brzuch
lekko zebrany jest przedłużeniem klatki piersiowej. Boki słabo
zaznaczone.
Ogon: Wysoko osadzony,
giętki u nasady, wysubtelnia się w stronę końca, sięga aż do śródstopia o
długości ok.40 cm. W bezruchu można zaobserwować lekkie skrzywienie boczne. W
ruchu podnosi ogon jak szable z czubkiem do przodu bez zawinięcia na
końcu.
Kończyny przednie:
Prostopadle o mocnej kości, proste, umięśnione. Od przedramienia do łokcia
długości ok 32cm. u psa. Łopatki mocne i mocno umięśnione tak samo jak ramię.
Łokcie ani zbytnio nie przylegają do klatki ani nie są otwarte na zewnątrz.
Ramie pionowe o mocnej kości. Łapy kocie ze zwartymi palcami i solidnymi
pazurami. Kończyny tylne potężne i prostopadle z profilu i z boku. Udo wydatnie
umięśnione. Przegub kolanowy bez zniekształceń. Normalnie brak jest ostróg,
jednakże ich obecność może obniżyć ocenę, ale nie stanowi powodu do
dyskwalifikacji. Kąty tylne są słabo zaznaczone około 150 stopni. W ruchu nie
może krzyżować nóg.
Ruch: Rytmiczny żywy
trucht, lekko kołyszący się na boki, długi posuwisty wymach kończyn. Głowa w
ruchu minimalnie powyżej linii grzbietu.
Skóra: Gruba, mocna,
elastyczna, obfitsza na głowie i luźna na szyi, tworząca drugi
podbródek.
Sierść: Krotka na całej
powierzchni, na ogół dłuższa na kłębie, gardle i grzebieniu pośladkowym. Bez
podszerstka. Zwarta na ogonie. Z wyglądu prosta sztywna, a nawet szorstka.
Umaszczenie:Pręgowane w całej swojej
gamie, od ciemnego do szarego bardzo
jasnego lub płowe w całej gamie łącznie z piaskowym. Dopuszczalne białe
znaczenia na łapach i piersi. Pożądana jest redukcja białego. Maska jest zawsze
ciemnego koloru, może być słabo zaznaczona lub sięgać aż do oczu.
Wzrost i masa: Według
wzorca wysokość powinna oscylować pomiędzy plus minus 4 do 5 cm., ale
najbardziej pożądana wysokością dla samca to 60-65cm. dla suk 55-61cm. przy
przekroczeniu tych granic bardzo istotne jest zachowanie ogólnej harmonii całej
sylwetki. Przy średnim wzroście presa ma najbardziej atletyczna sylwetkę,
zachowany odpowiedni ruch i ogólne proporcje, co zanika przy zbyt wysokich lub
niskich psach. Na wystawach sędzia nigdy nie powinien promować psów wysokich,
ponieważ wykorzystując je do reprodukcji nie pozwalamy na poprawne ustalenie
cech zapisanych we wzorcu.
Waga:Pies minimum 50 kg,
około 40 kg suka.
Wady dyskfalifikujące:
Brak pigmentu nosa, zad niższy od kłębu, osobniki niższe lub wyższe od wzorca,
tyłozgryz, przodozgryz powyżej 4mm, oczy niebieskie lub dwukolorowe, zbyt duże
podkasanie brzucha, wnętrostwo, białe plamy powyzej 20%, agresja lub tchórzostwo,
całkowity brak maski.
Wady poważne
niedyskfalifikujące: Kwadratowa sylwetka, maska powyżej
oczu, trójkątna wąska głowa, zbyt małe lub zbyt duże katowanie kończyn, zbyt
lekka sylwetka, zakręcony ogon gruby na całej długości, brak przedpiersia,
grzbiet łękowaty, zad opadający i ścięty, żebra nie wysklepione, brak zmarszczek
na policzkach, jasne oczy, wypukłe lub zbyt głęboko osadzone, przy piaskowym
umaszczeniu czarne zaciągi na łapach, klatce piersiowej, szyi i
czaszce.
Błędy poważne: Głowa
bez proporcji 6 : 4 , ubogość maski, postawa francuska lub krowia, zbyt duże
wiszące fafle (dogowate), lub zbyt ubogie, zbyt obfity podbródek, ta sama
wysokość w kłębie i zadzie.
Wady drobne: Nadmiar
zmarszczek z zachowanym umiarem, podkasanie brzucha, obecność ostróg.
|